Κατά την οικεία τακτική κρίση Αντισμηνάρχων, εντολείς μας κρίθηκαν ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους, λόγω συμπλήρωσης τριάντα πέντε (35) ετών υπηρεσίας. Κατόπιν αίτησής τους, τέθηκαν Εκτός Οργανικών Θέσεων (Ε.Ο.Θ.) για κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών, με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Ακολούθως, κατά την τακτική κρίση Ε.Ο.Θ. Αντισμηνάρχων του επομένου έτους, κρίθηκαν, με αποφάσεις του Ανώτατου Αεροπορικού Συμβουλίου/Κρίσεων (Α.Α.Σ.), ως μη διατηρητέοι, με την αιτιολογία ότι δεν υφίσταντο υπηρεσιακές ανάγκες για την παραμονή τους ως Ε.Ο.Θ. Κατά των ανωτέρω αποφάσεων, άσκησαν προσφυγή επανάκρισης, η οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη με απόφαση του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (Σ.Α.Γ.Ε.). Τέλος, με προεδρικό διάταγμα, ως συνέπεια της ανωτέρω δυσμενούς κρίσης, αφού προήχθησαν στον βαθμό του Σμηνάρχου, τέθηκαν σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία με τον βαθμό αυτό.
Ήδη, οι προσφυγές τους στο αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο (Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών), έγιναν δεκτές με λίαν πρόσφατες σχετικές αποφάσεις του εν λόγω δικαστηρίου. Ειδικότερα, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι η αιτιολογία της δυσμενούς κρίσης των εντολέων μας ως μη διατηρητέων δεν είναι νόμιμη. Τούτο δε, διότι το αρμόδιο Συμβούλιο Κρίσεων στηρίχτηκε αποκλειστικώς στο γεγονός ότι δεν υφίστανται υπηρεσιακές ανάγκες που να δικαιολογούν τη διατήρησή τους ως Αξιωματικών Ε.Ο.Θ., πλην, όμως, το εν λόγω Συμβούλιο δεν προέβη σε μνεία των εκθέσεων αξιολόγησής τους κατά τον χρόνο που τελούσαν Ε.Ο.Θ. και στη συνεκτίμηση της βαθμολογίας σ’ αυτές των ουσιαστικών τους προσόντων, αναφέροντας συγκεκριμένα θετικά ή αρνητικά στοιχεία των ατομικών τους φακέλων που συνάπτονται με την αξιολόγηση των ουσιαστικών τους προσόντων κατά τον χρόνο που τελούσαν Ε.Ο.Θ. και αποτελούν ουσιώδη στοιχεία για την αιτιολόγηση της κρίσης τους ως μη διατηρητέων.